De eerste dag

Rottende vis, open riolering, hardrijdende 4x4's en aardige mensen. Zo zou ik mijn eerste ervaring met Arusha willen omschrijven. We zijn maar twee uur in het centrum geweest en hebben toch een goede indruk gekregen van de stad. Abdul werpt zich meteen op als onze gids. Normaal heb ik het niet op opdringerige mensen maar voordeel van een 'gids' is dat anderen zich niet meer opdringen. Vol trots laat Abdul ons het ziekenhuis, politiebureau en het voetbalstadion zien. Hoogtepunt is toch de markt. Vis-, fruit- en rioolgeuren wisselen elkaar daar af. Ondertussen vangen we ook een glimp op van Mount Meru, de berg die we morgen gaan beklimmen.

In de ochtend is het eerste onderzoek begonnen. Om zeven uur liggen de eersten al op bed aan de apparatuur. Gekeken wordt er naar de bloedstromen en de elasticiteit van de aderen. Het is een beetje een chill-moment omdat de opdracht is met een zolaag mogelijke hartslag op bed te gaan liggen. Het wordt dan ook vechten tegen de slaap. Op de foto liggen Marion en Nienke op bed en zijn Suzanna en Eelco de genereerde data aan het bekijken. Bij Nienke (voorgrond) wordt er aan de pols gemeten en bij Marion zit er een band om haar been en om haar hals. Iedereen heeft wel eens zijn bloeddruk laten meten en weet dus wat voor gevoel het moet zijn als je zo'n band niet om je bovenarm hebt zitten maar om je hals. Da's even slikken, alhoewel dat dan ook niet meer gaat. Dit onderzoek gaan we op de rustdag van de beklimming van de Kilimanjaro herhalen. Verder heeft iedereen, dus ook de niet-diabeten, bloed afgestaan. De diabeten gaan dagelijks met dezelfde druppel bloed langs een hele batterij meters om deze te testen op nauwkeurigheid bij verschillende meters op verschillende hoogtes. Tussendoor heeft René de briefing gedaan. Wat gaat mee in de dagrugzak, wat kun je aan de dragers meegeven en andere vragen kwamen aan de orde. De hoofdgids zou ook worden voorgesteld maar die is te laat en komt pas een kwartier nadat wij klaar waren aanzetten. Morgen zeven uur ontbijt en dan gaan we hoogtemeters maken...