Voorbereidingsweekend

We gaan lopen! Ik weet al een tijd dat we tijdens onze trip veel gaan lopen en dat gebeurde dus ook tijdens het voorbereidingsweekend. De introductiemail over deze dagen vertelde dat we wandelschoenen en regenkleding mee moesten nemen. Dat beloofde mooie wandelingen op de Veluwe. Tijdens mijn vakantie heb ik veel gewandeld en ben ik erachter dat ik fit ben, maar een klein ongelukje tijdens de vakantie gaf me dit weekend nog wat ongemak. Een gebroken kleine teen loopt niet echt prettig. Ik was allang blij dat ik mijn wandelschoenen aankon, maar ik was erg benieuwd hoe het weekend zou verlopen. Om 10 uur werden we verwacht in Bospark Beekbergen. Bij onze bungalow stond een hele grote camera ons al op te wachten. Na het lossen van onze tassen moesten toch echt die vele auto’s van het park af, aangezien onze buren graag weg wilden en tegen een rij van 9 auto’s aankeken.

Op de parkeerplek kwamen we nog wat leden van de groep tegen. ”Is het nog ver lopen naar het huisje?” ontsnapte aan Maarten. Hier hebben we de rest van het weekend nog vaak om moeten lachen.

Na de aankomst had ik al gelijk een goed gevoel over de groep, iedereen spreekt elkaar en het verdelen van de kamers verliep vlot. Het documentaireteam van UBF zat ineens op de grond en had een meer dan grote interesse om het aantrekken van mijn schoenen te filmen. Na de koffie werden de deelnemers geïnterviewd en hadden we een voorstelronde van de hele groep. Leuk om te zien is dat iedereen actief meedenkt met de komende expeditie en er zo goed mogelijk voorbereid aan wil beginnen.

In de middag hebben we een uur of 4 gelopen en zo had iedereen de tijd om elkaar te leren kennen. We kregen een enorme hoosbui over ons heen, maar daar gaf eigenlijk niemand om. De temperatuur was aangenaam en we waren daarom ook zo weer droog. Het was een mooie wandeling over de Veluwe en de fotograaf heeft dit voor ons vastgelegd. Hij heeft nog een paar extra meters gemaakt door voor ons uit te rennen en dan weer achteraan te lopen, plat op zijn buik te gaan liggen in de berm en allerlei andere capriolen. Dit om ons er allemaal zo goed mogelijk op te krijgen.

Terug in de bungalow werd er eten gemaakt en waren er al een aantal mensen bezig om zich in te lezen in de tocht die we gaan maken. Er waren een aantal boeken over de Kilimanjaro en dat wakkert het enthousiasme enorm aan.

’s Avonds hebben we de nodige informatie gekregen over de onderzoeken die gaan gebeuren, over de zaken die nog geregeld moeten worden en was er genoeg tijd om vragen te stellen en om voorstellen te doen. Na deze avond werd het maar weer eens duidelijk dat het een unieke ervaring en een grote uitdaging is.

De andere dag om 8 uur aan het ontbijt en daarna weer aan de wandel. Na 2 uur lopen kreeg ik toch wel erg last van mijn voet en vond Henk, één van de artsen, het verstandiger als ik terug zou gaan naar de bungalow. Halverwege de wandeling kwam een auto ons tegemoet voor een interview met Roy, een andere deelnemer. De interviewer wilde nog een stukje meelopen met de groep en aangezien we niet meer bij de auto terug zouden komen, kwam het goed uit dat ik de auto terug kon brengen naar de bungalow.

Terug bij de bungalow heb ik alvast huiswerk zitten maken, want er moesten voor een onderzoek nog een aantal vragenlijsten worden ingevuld en dat kostte nog de nodige tijd. Om 16 uur nog met zijn allen gegeten en toen was het weekend alweer om. Terugkijkend op een zeer geslaagd weekend met een enorm enthousiaste groep die deze uitdaging voor de volle 100% aangaat.

Het wordt steeds spannender.